Rosyjska sonda przeznaczona do kompleksowego badania Księżyca. W jej budowie mogą także wziąć udział Chiny, Japonia i Indie.

Rakieta nośna - Sojuz-2/Fregat, miejsce startu - wyrzutnia LC31 kosmodromu Bajkonur, masa startowa - 2200 kg (w tym: masa aparatury naukowej orbitera 100 kg, lądownik 250 kg, 2 duże penetratory po 250 kg każdy, blok 10 małych penetratorów wysokiej prędkości 200 kg).

Plan misji:

Po starcie nastąpi w T+10' wejście na orbitę parkingową. W T+80' nastąpi restart stopnia Fregat i wejście na trajektorię doksiężycową, na której wykonana zostanie jedna korekcja. Po ok. 4 dniach (29 godzin przed upadkiem) nastąpi oddzielenie bloku 10 penetratorów wysokiej prędkości. Na wysokości 700 km nad Księżycem zostanie on ustabilizowany rotacją (1obrót na 3 sekundy), a pierwsza piątka penetratorów oddzielona. Druga piątka zostanie zwolniona na pułapie 350 km. Pierwsza piątka (oraz pusty blok nośny) upadnie na Księżyc na obszarze Morza Żyzności (Mare Fecundidatis) 250 sekund po oddzieleniu się w promieniu 10-12 km, a druga krótko potem w promieniu 5-6 km. Po upadku (prędkość 2,4 km/s, opóźnienie 10 000 g) utworzą one sejsmiczną sieć obserwacyjną, której poszczególne punkty będą oddalone od siebie o ok. 2 km. Reszta sondy wykona korekcję, oddzielą się od niej i zostaną ustabilizowane rotacją dwa duże penetratory. Na pułapie 2 km zostaną uruchomione ich silniki hamujące, które spowodują zmniejszenie prędkości do zera, po czym silniki zostaną odrzucone. Upadek penetratorów z prędkością 60-200 m/s wywoła maksymalne przeciążenie rzędu 500 g. Zaplanowany jest on w pobliżu miejsc lądowania wypraw Apollo-11 i Apollo-12, w odległości 300 km od siebie. Pozostała część sondy wykona kolejną korekcję i po odwróconej od Ziemi stronie Księżyca manewrem hamującym wejdzie na polarną orbitę wokółksiężycową. Po jakimś czasie od orbitera zostanie oddzielony lądownik. Po wykonaniu manewru deorbitacji i wyhamowaniu tuż nad powierzchnią Księżyca nastąpi lądowanie z prędkością 5 m/s (amortyzowane przez nadmuchiwaną poduszkę amortyzacyjną) wewnątrz mogącego zawierać pod powierzchnią lód wodny krateru w rejonie bieguna południowego Księżyca. Przemianowany na Stację Polarną lądownik będzie posiadał sejsmometr oraz spektrometry masowy i neutronów. Sam orbiter będzie wykorzystywany m. in. jako przekaźnik sygnałów ze wszystkich 13 aparatów umieszczonych na powierzchni Księżyca.

Schemat misji.

Według informacji podanych 02.07.2010 przez dyrektora IKI RAN, próbnik pozbawiony zostanie penetratorów.

Plan lotu sondy:
 

data	zdarzenie
??.??.2013	start