Załogowy statek kosmiczny ZSRR i Rosji. Występował w kilku wersjach (i ich modyfikacjach) w różnych programach załogowych lotów kosmicznych. Nazwa oznacza związek (w domyśle Związek Radziecki).

Masa (w zależności od modelu): 6450-7250 kg, długość: 6,98 m, średnica 2,72 m. Zasilanie z akumulatorów lub baterii słonecznych o rozpiętości 10,6 m (w zależności od wersji), maksymalny czas lotu (w zależności od modelu) 3-18 dni, a w stanie uśpionym po połączeniu ze stacją kosmiczną 210 dni.

Statek składa się z trzech podstawowych elementów:

1. modułu przyrządowego, składającego się z trzech cylindrycznych sekcji - przejściowej, która łączy go z lądownikiem, przyrządowej (długość 0,5 metra, średnica 2,1 metra), która zawiera urządzenia systemów orientacji i nawigacji, telemetrii, klimatyzacji i zasilania oraz silnikowej (długość 2,1 metra, średnica maksymalna 2,72 metra) z jednostką ODU, wyposażoną w silnik podstawowy o ciągu 4,1 kN, 14 silniczków DPO (zbliżania i orientacji) o ciągu 137 N oraz 8 silników stabilizacyjnych o ciągu 24,5 N. Wszystkie są zasilane ze wspólnych zbiorników materiałów pędnych.
2. lądownika w kształcie dzwonu (długość 2,14 metra, średnica 2,2 metra, objętość 3,85 m³, swobodna objętość 2,5 m³), przeznaczonego dla  2-3 osób. Jest on wyposażony w dwa spadochrony (główny o powierzchni 1000 m² i zapasowy o powierzchni 570 m²);
3. modułu orbitalnego w kształcie zbliżonym do kuli (długość 2,1 metra, średnica maksymalna 2,2 metra, objętość 6,6 m³, swobodna objętość 4 m³), wyposażonego w węzeł cumowniczy.